czwartek, 6 czerwca 2013

Rozmyślania wszelakie

Nastąpiła przerwa...nie ma znaczenia,jak długa
Dzien za dniem snuje  nadal swe opowieści,
Toczą się jak w kalejdoskopie sytuacje radosne i smutne
i tylko stan mojego umysłu karze mi notować i pauzować
zazwyczaj te smutne.
Rozmyslam
Świat zwierząt
Złość , bezsilność na pewne wydarzenia ,tyle zła
maltretowane zwierzęta, historie,
które wciąż zapadają mi w pamięci
nie jestem w stanie czasem unieść bólu
i rozczarowania ...myslę sobie - nie dam rady..
wracam...
bo wiele radości daje opieka nad pokrzywdzonymi kotami.
Kazdy ma swój charakter i wrażliwość.
te wierne oczy, ufne ,a czasem niesamowicie wystraszone
wszystkie cierpienia w nich widac.
Świat ludzi
czytam Czernobylską modlitwę...zlość , bezsilność wraca,
niewyobrażalne losy ludzi...
gdy atom jest wszędzie wokól,
w pomarańczy podarowanej choremu,
w każdej cząsteczce powietrza i nie ma od tego ucieczki.
Czlowiek umiera gotując się,
świadomie przygląda sie jak odpadają kawałki jego ciała.
apokalipsa ...a po wybuchu błękitny dym, ogrom błękitu jak na ironię
...dziwny i przenikliwy zapach
dzieci rozmawiają o śmierci, nie zdarzyły żyć,
zakochani , nie zdąrzyli się sobą ncieszyć,
ciekawscy, przepłaceni ochotnicy, nieświadomi przybywający na miejsce tragedii-straceńcy.
Świat codzienny.
Czytam ksiązkę " Motyl"o profesor Uniwersytetu zapadającą na chorobę Alzhajmera.
Tragedia zwyklego człowieka, relacja jak uciekają wątki jej życia...
jak umysł , ktory był niegdyś autorytetem , zamiera wcześniej niż świadomość.
Jakże dziwny, nieprzewidywalny jest ten świat!
Ogród
Zostal zapewne zalany,
płacze wszystko, kwiaty, liście, drzewa , wszystko
ogromnie cierpię z braku możliwości obcowania z moim zaczarowanym
i zamkniętym już na wieki w wieczności ogrodzie z domem .
Okruchy
Radości tyle tylko ile zdołamy wykrzesać w sobie.
w kilku dzwiękach, w cudach które się trafiaja,
w pieknych przedmiotach i ludzkiej życzliwości.
Czekam
na słońce, na zachwyt, na czas spokojnie płynący
na urokliwe miejsca, na bliskich dalekich,
na Naif Festival , na tym podobne.

Melody Gardot
If i tell you i love you





1 komentarz:

  1. Jak dobrze, że wreszcie napisałaś! Tak się cieszę! Podziwiam Cię za tę pracę ze zwierzętami. Twoje ręce muszą działać na nie terapeutycznie. I dziękuję za piękną muzykę. To dla mnie odkrycie. Właśnie słucham na yt koncertu Melody. Pozdrawiam

    OdpowiedzUsuń