Kosmata czarna noc

"Milczę , milczałam, milczeć mam nadzieję  nie będę,
ale
"gdy się milczy milczy milczy to apetyt rośnie wilczy
na poezję , która może drzemie w nas".

Mozna czytać o jesieni:

Zobacz, ile jesieni!
Pełno jak w cebrze wina,
A to dopiero początek,
Dopiero się zaczyna.
Nazłociło sie liści,
Że koszami wynosić,
A trawa jaka bujna,
Aż się prosi, by kosić.
Lato, w butelki rozlane,Na półkach słodem się burzy.
Zaraz korki wysadzi,
Już nie wytrzyma dłużej.A tu uwiądem narasta
Winna jabłeczna pora.
Czerwienna, trawiasta, liściasta,
W szkle pękatego gąsiora.
Na gorącym kamieniu
Jaszczurka jeszcze siedzi.
Ziele, ziele wężowe
Wije się z gibkiej miedzi.
Siano suche i miodne
Wiatrem nad łąką stoi.
Westchnie, wonią powieje
I znowu się uspokoi.
Obłoki leża w stawie,
Jak płatki w szklance wody.Laską pluskam ostrożnie,
Aby nie zmącić pogody.
Słońce głęboko weszło
W wodę, we mnie i w ziemię,
Wiatr nam oczy przymyka.
Ciepłem przejęty drzemie.
Z kuchni aromat leśny:
Kipi we wrzątku igliwie.
Ten wywar sam wymyślilem:
Bór wre w złocistej oliwie.
I wiersze sam wymyślilem.
Nie wiem, czy co pomogą,
Powoli je pisze, powoli,
Z miłoscią, żalem, trwogą.
I ty, mój czytelniku,
Powoli, powoli czytaj
Wielkie lato umiera
I wielką jesień wita
Wypiję kwartę jesieni,
Do parku pustego wrócę,
Nad zimną, ciemną ziemię
Pod jasny księżyc się rzucę. 
                                           Julian Tuwim "Strofy o późnym lecie"
Można słuchać muzyki malowanej poezją , 
zadumanej jesiennie:

"Jest kosmata czarna noc
Slyszę ciszę
Na cieniutkiej nitce snu
Się kolyszę
Oczy zamknąć boję się
Śpię na niby
Stare drzewo straszy mnie
Puka w szyby
.....
Jest kosmata czarna noc
Wszystko znika
W niewidzialnej dłoni świat
Się zamyka
Rzeczy tracą znany kształt
Tracę zmysły
Między snem a brzegiem dnia
Szukam wyspy..."
                                          Anita Lipnicka "Sama"z płyty Vena Amoris
Całą płyta melancholijna jak jesień
pełna dżwięków przeróżnych , teskna.